تالاب های ایران , قلب حیات وحش

آنطور كه سایت كویرها و بیابان های ایران اعلام كرده تالاب های ایران در جنوب غرب آسیا و جنوب نیمكره شمالی، محل زیست بیش از 140 گونه پرنده مهاجر و بومی است كه 30 درصد از پرندگان ایران را تشكیل می دهند. دلیل زیست این تعداد پرنده در تالاب های ایران برخورداری از مواد غذایی فراوان، امنیت، پناهگاه و شرایط آب و هوایی مناسب است كه همچنین سبب شده 63 گونه پرنده در تالاب  های ایران جوجه آوری كنند و 77 گونه فصل زمستان و پاییز را در آنها سپری كنند. در حال حاضر حدود 2 میلیون پرنده آبزی و كنارآبزی مهاجر نیز در تالاب  های ایران زمستان گذرانی می كنند. همچنین از 20 گونه پرنده در خطر انقراض ایران نیز 6 گونه آبزی هستند كه محل زیست آنها تالاب های سراسر كشور است.

 

زریوار

تالاب زریوار از مناطق بكر و زیبای غرب كشور در حاشیه شهر مریوان در استان كردستان است. زریوار از معدود تالاب های ایران است كه از خشكیدگی در امان مانده و چشمه های جوششی كف تالاب و بارندگی ها زریوار را همچنان پرآب نگاه داشته است. تالاب زریوار كه از آن با عنوان دریاچه زریوار نیز یاد می كنند در فاصله 3 كیلومتری غرب شهر مریوان ایجاد شده و كارشناسان زمین شناسی، تاریخ شكل گیری آن را به دوره دوم زمین شناسی نسبت می دهند. با این حال، مردم محلی معتقدند در هزاره های پیشین در محل كنونی دریاچه زریوار شهری قرار داشت كه حاكمی مستبد و ظالم بر آن حكومت می كرد. در افسانه زریوار مردی حكیم كه از جور حاكم ستمگر به تنگ آمده بود روزی بر بلندای كوه مشرف به شهر می رود و برای نابودی حاكم مستبد دعا می كند. شب را بر قله كوه سپری می كند و صبح كه از خواب برمی خیزد شهر را غرق شده در زیر آب می یابد و این گونه تالاب زریوار شكل می  گیرد. مقبره پیر زریوار نیز در نزدیكی همین دریاچه دیدنی است و مردم محلی این مقبره را متعلق به حكیم زریوار می دانند.  این تالاب زیبا و دیدنی كه زمستان ها سطح آن یخ می بندد و تابستان و بهار بهشت گردشگران است، از جمله  تالاب های منحصر به فرد آب شیرین در جهان است كه آب آن از چشمه های جوشان در كف دریاچه و باران و برف تامین می شود. تالاب زریوار 5 كیلومتر طول و بیش از یك و نیم كیلومتر عرض دارد و عمق آن در عمیق ترین نقطه به 5/5 متر می رسد. زیبایی های زریوار و افسانه های پیرامون آن و ارزش های زیست محیطی این دریاچه موجب شد كه زریوار در بهمن ماه سال 89 به عنوان یكصدودومین اثر طبیعی ایران در فهرست آثار ملی كشور ثبت شود. چشم انداز زریوار بسیار بكر و دیدنی و منتهی به كوه و جنگل است. این دریاچه درست در نقطه مرزی ایران و عراق به فاصله یك كوه قرار گرفته و جاذبه ای بكر و رویایی در آن برای گردشگران ایجاد شده است.  زریوار در جامعه محلی مردمان كردستان از احترام و تقدس خاص برخوردار است. این دریاچه همچنین یكی از بهترین مناطق حفاظت شده در ایران و از نقاط دیدنی كشور است كه در سال های اخیر زیرساخت های گردشگری آن به خوبی تامین شده است. در حاشیه دریاچه یا تالاب زریوار پاركینگ خودروها، محل نصب چادرهای اقامتی و خلاصه هر آنچه گردشگران به آن نیازمندند ایجاد شده است. آب موجود در تالاب زریوار 30 میلیون متر مكعب برآورد شده است. طبیعت گرد حرفه ای هم كه باشید دیگر با ارزش های طبیعی زریوار به خوبی آشنا هستید و می دانید كه در این تالاب زنده و زیبای ایران كه طرح های توسعه هنوز نتوانسته اند خدشه ای به آن وارد كنند، 800 هكتار نیزار وحشی وجود دارد كه میزبان گونه های مختلف زیست محیطی و پرندگان زیباست. پیش بینی می شود 11 تا 17 گونه آبزی در دریاچه زریوار زیست می كنند كه تنها ماهی كپور، سیاه ماهی خالدار و مارماهی گونه های آبی بومی این تالاب هستند و گونه های مهاجم یا از طریق روان آب ها یا توسط شیلات منطقه در سال های قبل به این تالاب وارد شده اند. اگر به زریوار می روید باید بدانید كه ماهیگیری در این دریاچه تنها با مجوز زیست- محیطی و امكان صید تنها چند عدد ماهی فراهم است، البته آن هم با پرداخت هزینه دریافت مجوز صید ماهی كه از سوی سازمان حفاظت محیط زیست تعیین می شود. در غیر این صورت می توانید به رستوران كنار ساحل زریوار بروید و پیشنهاد سرو ماهی تازه از آب های زریوار را بدهید.  جنگل و بیشه زار نیمه انبوه از خصوصیات دیگر زریوار است كه گونه های وحشی جنگلی همچون درختان ارزشمند بلوط ایرانی، گلابی وحشی، زالزالک و بادام كه همه از گونه های وحشی در طبیعت هستند در این نقطه روییده اند. گیاهان شناور همچون سراتوفیلیوم، سریوفیلیوم و گونه های مختلف نی همچون هزارنی نیز زریوار كرانه های زریوار را پوشانده اند. بارهنگ آبی، نیلوفر آبی، علف هفت بند، پیچک ها، لویی و بزواش، جگن و نعناع نیز در سراسر این تالاب بكر و زیبا گسترده شده اند. زریوار البته به نوعی بهشت پرنده نگری نیز محسوب می شود. بیش از ۳۱ گونه پرنده بومی و مهاجر در این تالاب زندگی می کنند که ۱۴ گونه آن بومی و مابقی نیز مهاجر هستند. اردک سرحنایی، اردك سرسبز، بوتیمار بزرگ و کوچک، انواع چنگر، پرستوهای دریایی، کاکایی ها، حواصیل خاکستری، خوتکا، گیلار، و پرندگان شکاری همچون سنقر تالابی و دلیچه از گونه های با اهمیت و ارزشمند این تالاب هستند. روباه قرمز، خرگوش، گراز و گربه وحشی نیز در این تالاب زندگی می كنند كه مشاهده آنها تنها بخشی از زیبایی های زریوار برای گردشگران علاقه مند به تالاب گردی است.

 

وصف زیبایی های تالاب انزلی دشوار است، مگر آن كه زیبایی هایش را به چشم ببینید و با قایق از میان نیلوفرهای آبی این تالاب عبور كنید و در سكوت و زیبایی اش محو شوید

 

تالاب های گنبدکاووس

استان گلستان سرزمین طبیعت ایران است. جدای از جنگل ناهارخوران و جزیره آشوراده سه تالاب بین المللی آلاگل، آلماگل و آجی گل در همین استان در شهرستان گنبدكاووس قرار دارند. این سه تالاب از زیباترین جاذبه های طبیعت گردی استان گلستان است. 80 كیلومتر كه از شهر گنبدكاووس خارج شوید در بخش مرزی داشلی برون می توانید این سه تالاب زیبا را مشاهده كنید. در فصل بهار كه ایران تبدیل به بهشت روی زمین می شود مسیر رسیدن به این تالاب ها نیز مملو از گل های شقایق وحشی و گندمزار است. داشلی برون هم مرز با كشور تركمنستان است و تالاب های بین المللی استان گلستان نیز در همین منطقه دیدنی است. جدا از بازدید از طبیعت بكر و زیبای منطقه داشلی برون 23 هزار هموطن تركمن نیز در این منطقه سكونت دارند كه بازدید از سبك زندگی آنها و آشنایی با سنت ها و رسوم محلی شان از بی نظیرترین جاذبه های سفر به منطقه داشلی برون است. اغلب ساكنان این منطقه نیز به دامپروری، كشاورزی و باغبانی اشتغال دارند. پرورش اسب هم از فعالیت های مدام مردم این منطقه است.

تالاب آلاگل در شرق جاده اینچه برون – آق قلا با مساحتی حدود دو هزار و 500 هكتار در فصول پرآب همچون این فصل دیدنی است. محیط اطراف تالاب آلاگل پوشیده از گیاه نی و جگن و درختچه های گز است. سطح آب تالاب نیز به میزان آب رودخانه اترك وابسته است. تالاب آلاگل، سالانه میزبان پرندگان مهاجر از سیبری است و هر سال هزاران قطعه انواع قو، فلامینگو، اردك، پرستوی دریایی، چنگر، غاز، سلیم، كاكایی، باتلان و آبچلیك برای زمستان گذرانی به این تالاب سرازیر می شوند. تالاب بین المللی آلماگل نیز در شمال روستای تنگلی با فاصله بسیار كم از مرز ایران و تركمنستان دیدنی است. وسعت تالاب آلماگل 207 هكتار است و عمق آن از یك متر و نیم تا سه متر در عمیق ترین نقطه متغیر است. بیشتر پوشش گیاهی تالاب آلماگل گیاه نی است اما در ضلع جنوبی این تالاب جنگل گز نیز روییده است. شكار و تیراندازی در این تالاب به دلیل نزدیكی به مرز تركمنستان ممنوع است. آب تالاب نیز به علت نزدیكی به رودخانه اترك، شیرین است. تالاب آجی گل هم از تالاب های دیگر داشلی برون است كه بازدید از آن در فهرست گردشگران و طبیعت گردها همیشه جایگاه خاص خود را دارد. این تالاب بین المللی 350 هكتار وسعت دارد و در شمال آن دریاچه 100 هكتاری نمك وجود دارد. تالاب بین المللی آجی گل از دو بخش غربی با عمق یك متر و نیم تا سه متر و قسمت شرقی پوشیده شده از گیاه نی، تشكیل شده است. آب تالاب آجی گل هم از رود اترك تامین می شود. بازارچه مرزی اینچه برون نیز در نزدیكی همین سه تالاب زیبا و دیدنی استان گلستان دایر شده است كه بازار خوبی برای خرید كالاهای مورد نیاز و سوغات گردشگران است.

 

تالاب بین المللی انزلی

وصف زیبایی های تالاب انزلی دشوار است، مگر آن كه زیبایی هایش را به چشم ببینید و با قایق از میان نیلوفرهای آبی این تالاب عبور كنید و در سكوت و زیبایی اش محو شوید. تالاب انزلی با رودخانه های سیاه درویشان، هندخاله و پسیخان پرآب شده و با برخورداری از مجموعه ای از تالاب های آب شیرین توانسته است ركورد جهانی را به نام خود ثبت كند. تالاب انزلی یكی از بهترین تالاب هایی است كه تخم ریزی آبزیان در آن در امنیت كامل انجام می شود. این تالاب همچنین محلی برای زمستان گذرانی و زادآوری گونه های زیادی از پرندگان مهاجر و بومی است. تالاب انزلی همچنین بیشترین پوشش گیاه نی را در خود جای داده است. بخش میانی آن كاملا حفاظت شده است و شكارچیان به عنوان مثال حق ورود به منطقه سرخانكل را كه یكی از مجموعه تالاب های انزلی است ندارند. اگرچه تالاب انزلی در سال های گذشته به دلیل تبدیل بخش هایی از آن به زمین های كشاورزی با كاهش سطح به دلیل رسوبات آب های ورودی به این تالاب شگفت انگیز ایران دچار خسارت شده اما این تالاب همچنان زنده و زیبا با گونه های مهاجم گیاهی همچون گونه آزولا كه از استرالیا به ایران منتقل شده است همزیستی می كند.

تالاب زیبای انزلی همان طور كه از نامش پیداست در شهر انزلی در استان گیلان قرار گرفته و چنان وسیع است كه به 5 قسمت تقسیم شده است. مساحت تالاب انزلی 15 هزار هكتار است و برخی از مناطق حاشیه ای اطراف آن نیز به عنوان پناهگاه حیات وحش نشانه گذاری شده اند. در وصف عمر این تالاب چنین گفته اند كه تالاب انزلی ۷۰ تا ۱۰۰ هزار سال قبل با رسوب گذاری ماسه های دانه ریز به ضخامت تقریبی ۴۵۰ متر در حاشیه ساحلی شکل گرفت. همین وضعیت تا اواخر دوره یخچالی ادامه داشت و با فرسایش کوه های اطراف مقدمه شروع رسوبات زیر دریا تا حدود ۱۵ هزار سال قبل ایجاد شد. با عقب نشینی آب خزر یا همان دریای كاسپین رسوبات آبرفتی دشت ساحلی، از آب بیرون آمدند و باریکه طویلی پدیدار شد. بدین ترتیب مرداب یا تالاب انزلی نیز حدود ۱۵ هزار سال قبل ایجاد شد.

تالاب جوان انزلی اما زیستگاه پرندگان، آبزیان و گونه های حیات وحش بسیار است. انواعی از ماهیان این تالاب در تمام طول سال در آن حضور دارند اردک ماهی، کپور، سیم بزرگ، گربه ماهی، شاه کولی، سیاه کولی، سوف ماهیان، سوف سفید، سوف حاجی طرخان، زرد پر، ماهی سفید، کفال، کولمه، فیتوفاک، بیگ هد، آمور وحشی، ماهی آزاد، ماهیان خاویاری، ماهی ماش، سگ ماهی، کپور ماهی حوض، لای ماهی، سیم کوچک، سرخ پر، ماهی زیبا، زالون، شیشه ماهی و مار ماهی از ساكنان تالاب انزلی هستند. در اطراف این تالاب می توان البته شنگ، گراز، خارپشت، راسو، فک خزری و شغال را نیز مشاهده كرد كه البته تعداد آنها به دلیل به خطر افتادن زیستگاه این گونه ها یا شكار بی رویه با خطر مواجه شده است. در جنگل های اطراف تالاب و بوته زارها نیز می توان پرندگانی همچون ماهی خورک، مرغ باران، عقاب تالابی، چنگر، چارخو، خوتکای ابروسفید، کورکور سیاه، قوی فریادکش، قوی گنگ، قوی کوچک، آبچلیک، مرغابی کله سبز، پلیکان، فلامینگو، بوتیمار کوچک، حواصیل ارغوانی، حواصیل خاکستری، کاکایی، غاز خاکستری، خوتکای کله سرخ، طاووسک، باکلان سیاه، حواصیل سفید، چلچله، چکاوک، سار، زاغچه، زنبورخوار سبز، زاغ سیاه، کلاغ ابلق، قرقاول، گاوچرانک، گنجشک، گیلار، دم جنبانک، عروس غاز، مرغابی سر سفید، مرغابی بلوطی، مرغابی تاجدار و مرگوس های کاکلی و سفید یا حتی پرندگان شكاری همچون قوش و قرقی را هم مشاهده كرد. باکلان های کوچک و مار گردن نیز در این جنگل ها به وفور یافت می شوند. تالاب انزلی هر ساله میزبان زمستان گذرانی هزاران پرنده مهاجر است. گل های نیلوفر آبی نیز در تمامی این تالاب گسترده شده اند و قایقرانی در كریدورهای پوشیده از نیلوفرهای آبی این تالاب هنگام آوازخوانی گونه های مختلف پرندگان، سفر خوبی برای گردشگران و علاقه مندان به تالاب گردی می سازد.

 

میانكاله

تالاب میانكاله منطقه ای نام آشنا برای علاقه مندان به محیط زیست و گردشگران طبیعت گرد است. تالاب میانکاله یك تالاب جهانی شده است و از مهم ترین و البته بکرترین مناطق زیست- محیطی ایران در استان مازندران و شهرستان بهشهر است. درختچه های انار، ازگیل و تمشک وحشی در این جزیره می رویند و جزیره هرساله میزبان هزاران پرنده مهاجری است که هزاران كیلومتر را برای زمستان گذرانی در ایران پرواز كرده و خود را به تالاب بكر و زیبای میانكاله رسانده اند. تالاب میانكاله به طور دائم مملو از آوازخوانی پرندگان است. مه و غبار صبحگاهی و رنگ زرین طلوع خورشید زیبایی خیره كننده میانكاله را چنان افزایش می دهند كه گردشگران و طبیعت گردها را مبهوت زیبایی خیره كننده آن می كند. میانكاله دست نخورده و بكر باقی مانده و بهشت پرنده نگری و بهشت طبیعت گردی ایران است. نگاه به چراگاه های سرسبز اطراف میانكاله و گونه های حیات وحشی كه آزادانه این جزیره را زیر پا می گذارند حس رهایی را در انسان تقویت می كند.  میانکاله را پیش تر با نام میان قلعه می شناختند و بعدتر این نام به میانكاله تغییر یافت. تالاب میانكاله كه ۷۰ هزار هکتار مساحت دارد ، در 12 کیلومتری شمال شهر بهشهر واقع شده است. این تالاب از جنوب به خلیج کم عمق گرگان، از شرق به جزیره بكر و دیدنی آشوراده در نزدیکی بندر ترکمن و از غرب به بندر جدید امیرآباد منتهی شده است. نام تالاب میانکاله كه در فهرست ذخیره گاه های طبیعی زیست کره نیز دیدنی است هر ساله گردشگران و طبیعت گردهای بسیاری را به خود جذب می كند. این منطقه از مهم ترین سایت های پرنده نگری ایران به شمار می رود. پاییز هر سال هزاران پرنده مهاجر همچون فلامینگو، انواع باکلان  ها، قو، پلیکان ها، مرغابی و عقاب دریایی دم سفید مسافت های طولانی را برای رسیدن به میانكاله پرواز می كنند و زمستان را در این بهشت طبیعی ایران به پایان می رسانند. اسب های وحشی، روباه، گربه وحشی، خرگوش ، گراز و گرگ و پرندگان بومى همچون قرقاول، دراج و زنگوله بال ساكنان دائمی تالاب میانكاله هستند. از ویژگی های میانكاله امكان بازدید از آن در هر فصل از سال برای گردشگران و علاقه مندان به تالاب گردی است.

 

سولقان

تالاب سولقان یا سولگان یا سولجان در نزدیکی گندمان در استان چهارمحال و بختیاری كه به سرزمین آب ایران شهرت دارد واقع شده است. تالاب سولقان هشت کیلومتر مساحت دارد و عمق آب در آن بیش از یك متر است. مرغان آبی و پرندگان مهاجر علاقه زیادی به این تالاب دارند. اگرچه به دلیل بهره برداری نادرست از آب تالاب بخشی از زمین های حاشیه تالاب به سمت خشكی می روند و به همین دلیل تعداد پرندگان مهاجر این تالاب كاهش یافته اما بازهم می توان در تالاب سولقان پرندگانی همچون چنگر، یوزگنبی، قورقور و قزل غاز را به تعداد زیاد مشاهده كرد. تالاب زیبای سولقان در 70 کیلومتری شهرکرد در مسیر شهرکرد به ایذه قرار گرفته است. حضور عشایر و مشاهده پرندگان مهاجر به همراه رویش گل های فراوان در حاشیه این تالاب، سولقان را به عنوان یكی از جاذبه های بی نظیر شهركرد معرفی كرده است. تالاب سولقان 115 هكتار مساحت دارد و جاذبه گردشگری زیبایی برای چهارمحال و بختیاری به ویژه شهركرد است. زادآوری پرندگان در این تالاب در فصول پرآبی كه هم اكنون در آن هستیم یكی از جاذبه های این منطقه است.

 

كانی برازان

تالاب کانی برازان در استان آذربایجان غربی در شهر مهاباد دیدنی است. این تالاب مدتی با پدیده خشكیدگی دست و پنجه نرم كرد و سپس احیا شد. این تالاب به دلیل برخورداری از طبیعت منحصر به فرد توانسته تبدیل به نوعی پناهگاه حیات وحش برای گونه های محیط زیست شود. كانی برازان در شمال و شرق روستای قره داغ مهاباد گسترده شده و تا تالاب دیگر این منطقه یعنی تالاب گروس امتداد یافته است. تالاب کانی برازان همچنین از مهم ترین تالاب های اقماری جنوب دریاچه ارومیه است که اكنون تبدیل به زیستگاه پرندگان كنارآبزی شده است. مساحت این تالاب 80 هكتار است و عمق آن در عمیق ترین نقطه به یك متر و 20 سانتی متر می رسد. تالاب كانی برازان در قسمت بالایی جاده مهاباد به میاندوآب واقع شده است. آب تالاب كانی برازان اگرچه دائمی است و از بارش مستقیم و روان آب های سطحی تپه های مجاور تالاب و چشمه های خودجوش تأمین می شود، اما كاهش آب دریاچه ارومیه در ارتفاع آب و مساحت این تالاب نیز تاثیرگذار بود.  75 گونه پرنده آبزی و كنارآبزی متعلق به 11 خانواده از پرندگان در تالاب كانی برازان زندگی می كنند و با افزوده شدن پرندگان خشك زی به ساكنان این تالاب تعداد پرندگانی كه وابسته به تالاب كانی برازان هستند به بیش از 180 گونه می رسد. فلامینگو، چنگر، اردك بلوطی، اردك سرسفید، حواصیل خاكستری، پرستوی دریایی، اردك مرمری، باكلان كوچك، پلیكان سفید، چوب پا، كشم بزرگ و عروس غاز از جمله مهم ترین گونه پرندگان ساكن تالاب كانی برازان هستند. حتی پرندگان كمیابی همچون خروس كولی دم سفید، اردك سرسفید و اردك مرمری نیز در این تالاب مشاهده می شوند. تالاب كانی برازان بیست وچهارمین تالاب بین المللی ایران است كه در فهرست رامسر به ثبت رسیده است. نی، بوریا، جگن و گز نیز مهم ترین پوشش گیاهی تالاب كانی برازان است. مهاباد با داشتن دو تالاب بین المللی کانی برازان و قوپی باباعلی و تالاب های فصلی حسن خان، گروس، داشخانه و قره قشلاق هر سال در فصول بهار و پاییز پذیرای شمار زیادی از پرندگان مهاجر و علاقه مندان به پرنده نگری و تالاب گردی است.

 

پیرسلیمان

تالاب پیرسلیمان در 15 کیلومتری غرب اسدآباد همدان قرار گرفته است. بقعه پیرسلیمان نیز در همین منطقه دیدنی است.این تالاب كه یكی از جاذبه های گردشگری شرق روستای پیرسلیمان اسدآباد همدان است تبدیل به محل تفریح گردشگران اطراف این تالاب شده است. چشمه های آب معدنی شیرین و جوشان اطراف تالاب نیز تصویری دیدنی از پیرسلیمان ساخته اند. بهار و تابستان این تالاب یكی از جاذبه های گردشگری دیدنی در استان همدان است و زمستان آن نیز با برفی سپید در اطراف جلوه ای بكر از طبیعت سپید ایجاد می كند. تنوع پرندگان و پوشش گیاهی فراوان این تالاب بسیار دیدنی است.

تالاب پیر سلیمان در شرق روستای پیر سلیمان در 39 کیلومتری جنوب شهرستان اسدآباد قرار دارد. اما تنها 12 کیلومتر از مسیر دسترسی به این تالاب زیبا مسیر آسفالت شده است و علاقه مندان به بازدید از این تالاب باید باقی مسیر تالاب را پیاده روی كنند تا هم از جاذبه های طبیعی اطراف آن بهره بگیرند و هم در هوای پاك مسیر این تالاب تنفس كنند. تالاب پیرسلیمان اما تنها حدود یك و نیم هكتار وسعت دارد. طول این تالاب 500 و عرض آن نیز 300 متر است. تالاب پیرسلیمان در تمامی فصول پرآب است عمق آن در عمیق ترین نقطه به 2 متر می رسد. این تالاب شكل كاسه ای دارد و دیوارچینی های اطراف آن موجب می شود در فصول پرآب، اضافات آب تالاب خارج شود. به همین دلیل نیز تالاب پیرسلیمان نوسان آب ندارد و آب آن همیشه به یك اندازه است. چشمه های جوشان موجود در كف تالاب و اطراف آن مهم ترین منبع تغذیه آب برای پیرسلیمان است و لك لك ها مهمان همیشگی تالاب پیرسلیمان هستند. سطح تالاب نیز مملو از گیاه نی است. ساكنان شهر همدان و شهرهای اطراف آن، تالاب پیرسلیمان را یكی از مسیرهای هدف گردشگری خود كرده اند و در طول سال برای بازدید از تالاب و دوری از هیاهوی شهرهای بزرگ به روستای پیرسلیمان و نشستن در كناره این تالاب عزیمت می كنند. آب و هوای این تالاب در زمستان سرد است و دمای هوا در این تالاب گاه به 30 درجه زیر صفر می رسد.

تالاب پیرسلیمان همدان البته در تابستان محل سکونت پرندگان مهاجر است. کشیم کوچک و چنگر نوک سرخ در همین تالاب زادآوری می كنند. خرچنگ آب شیرین، ماهی سیاه، ماهی کپور، ماهی کولی، قورباغه، مار آبی، گراز، روباه، گرگ، اردک سرسبز، خوتکا سرحنایی و گونه های دیگر محیط زیست نیز به طور مداوم در این تالاب و زمین های اطراف آن حضور دارند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *