تالاب های ایران , زیبایی برای تمام فصول

تالاب ها نقش حیاتی در محیط زیست كشور دارند و گونه های بسیاری از آبزیان، پرندگان و جانوران وحشی زندگی خود را مدیون وجود همین بخش های آبی كوچك هستند. تالاب ها همچنین نقش زیادی در تعدیل محیط زیست مناطق برای زیست انسان دارند. جوامع محلی بسیاری در اطراف تالاب های ایران مستقر شده اند و  زندگی و حتی معیشت شان وابسته به تالاب هاست. این نقاط آبی همچنین پناهگاه بسیاری از گونه های مهاجر  هستند. تالاب های آبی همچنین نقش زیادی در كاستن از بحران های زیست محیطی دارند. خشك شدن آنها چرخه حیات و زیست بوم مناطق اطراف تالاب ها را تحت تاثیر قرار می دهد. اكنون كه ایران با بحران ریزگردها و گرد و غبار های فصلی مواجه شده تالاب های زنده قادر به فروكاستن از هجوم ریزگردها هستند . برعكس؛ اگر تالابی خشك شود آن زمان است كه نمك های مانده در كف آن و گرد و خاك ناشی از مرگ تالاب، دامان كشور را خواهد گرفت؛ همچون امروز كه در برخی نقاط كشور تالاب ها خشكیده تبدیل به كانون گردوغبار شده اند.

 

تالاب های عشق آباد و بندعلی خان تهران

شاید كمتر كسی بداند كه در همین تهران در منطقه شهرری تالاب عشق آباد یکی از سایت های غنی طبیعت گردی وجود دارد كه 140 گونه پرنده در آن شناسایی و ثبت شده است. طول تالاب عشق آباد 700 متر است و رویشگاه اصلی نی در شهر تهران است. برای رفتن به تالاب عشق آباد باید از مسیر کمربندی شهر ری تا جاده ورامین برانید و پس از فیروزآباد خروجی تپه میل را داخل شوید و با طی مسیر 10 كیلومتری به تالاب برسید. تالاب عشق آباد در كنار روستایی به همین نام قرار گرفته است و كافی است 2 كیلومتر از این روستا به سمت تالاب طی كنید تا منظره ای باورنكردنی در حاشیه شهر تهران را مشاهده كنید. کلاغ ابلق، زاغی، کلاغ سیاه، گنجشک خانگی، دم جنبانک ابلق، قمری خانگی و کبوتر چاهی، سنقر تالابی، کورکور سیاه ، آبچلیک تک زی، حواصیل خاکستری، حواصیل سفید بزرگ، خروس کولی، آبچلیک پاسرخ، خروس کولی دم سفید، سلیم طوقی کوچک، خوتکا ، نوک خنجری، اگرت کوچک، چلچله، چکاوک کاکلی، چکاوک آسمانی، اردک سرحنایی، کاکایی صورتی، حواصیل ارغوانی، فلامینگو، آبچلیک آوازه خوان، کاکایی ارمنی، سلیم کوچک، دم جنبانک زرد، چکچک دشتی، پاشلک، تلیله نوک پهن، سینه سرخ، تلیله دم سفید، سسک چیفچاف، سار معمولی، چنگر نوک سرخ، پیپت تالابی ، چنگر، پرستوی دریایی تیره، قرقی، سسک بزرگ نیزار و سنگ چشم دم سرخ تنها بخشی از پرندگان موجود در این تالاب هستند. برآورد می شود بیش از 2 میلیون پرنده مهاجر نیز در این تالاب زمستان گذرانی می كنند.

تالاب بند علی خان نیز از دیگر تالاب های شهر تهران است كه از دیگر سایت های پرنده نگری شهر تهران شناخته می شود. اردك، غاز، آبچلیك و چنگر از پرندگان موجود در این تالاب هستند. این تالاب كه در 35 كیلومتری جنوب شهرستان ورامین دیدنی است البته به دلیل آلودگی ناشی از فعالیت كارخانه چرم سازی از جمله تالاب های آلوده كشور است. تالاب بندعلی خان البته با شكار بی رویه پرندگان روی آبزی نیز مواجه شده است. از شگفتی های تالاب بندعلی خان تصفیه آب تالاب توسط خود تالاب است. باكتری هایی درون این تالاب وجود دارند كه اقدام به تصفیه آب تالاب می كنند و با تبدیل كردن آب تالاب به آب شیرین به رویش گیاهان نی در این تالاب كمك بسیار كرده اند. تالاب بندعلی خان البته زیستگاه و محل زمستان گذرانی اردك های سرسبز، فیل وش و خوتكاست. غازها و آبچلیك های پاسبز و پاسرخ نیز در این تالاب به تعداد زیاد حضور دارند. نزدیك ترین مسیر دسترسی به تالاب بند علی خان رفتن به منطقه حفاظت شده كویر مركزی از طریق جاده آسفالته ورامین و پیشوا است. با پیمودن مسیر ورامین به جوادآباد به بندعلی خان در شمال غربی منطقه حفاظت شده كویر مركزی می رسید. اگرچه نیمی از مساحت تالاب خارج از محدوده حفاظت شده و بیش از نیمی از آن داخل پارك ملی كویر دیدنی است، اما این تالاب فصلی، درفصول گرم سال به باتلاق ، گنداب و گاه خشك تبدیل می شود و تنها در پاییز و زمستان است كه از آب شیرین سرریز و به زیستگاه پرندگان مهاجر تبدیل می شود. 98 گونه پرنده در این تالاب شناسایی شده كه 6 درصد آنها از گونه های در خطر انقراض و 94 درصد در وضعیت جمعیتی مناسب قرار دارند. جوجه آوری و زاد و ولد پرندگان بومی و مهاجر نیز لابه لای انبوه نیزارهای این تالاب صورت می گیرد. پرندگان شكاری همچون سنقر تالابی و سارگپه نیز در این تالاب مشاهده می شوند.

 

تالاب شادگان در سال 1354 به عنوان یك تالاب مهم بین المللی در فهرست رامسر قرار گرفت. تالاب شادگان از تنوع زیستی بسیار برخوردار است. در وصف وسعت آن كافی است بدانیم كه سه شهر بزرگ شادگان، آبادان و ماهشهر در حاشیه همین تالاب قرار گرفته اند و روستاهایی نیز درست در مجاورت با آن ایجاد شده اند

 

هشیلان

36 کیلومتر كه به سمت شمالغرب شهر کرمانشاه برانید به تالاب هشیلان در یک دشت بزرگ می رسید. این تالاب حدود 450 هكتار وسعت دارد و جزیره های كوچك و بزرگی را در خود جای داده كه در فصول پرآب سال همچون همین فصل برخی از آن ها در آب تالاب غرق می شوند. تالاب هشیلان البته به منطقه شکار و تیراندازی ممنوع نیز پیوسته است.

میانگین بارش سالانه در تالاب هشیلان 451 میلی متر است . قدمت این تالاب به عصر دایناسورها در دوران ژوراسیک می رسد. آب این تالاب علاوه بر بارش های سالانه از سراب سبزعلی نیز در كرمانشاه تامین می شود. درخت بید در این تالاب به فراوانی روییده است و در داخل و حاشیه هشیلان علاوه بر موش ها، گرگ، روباه، خرگوش، شغال و گربه وحشی نیز زندگی می کنند.  تالاب هشیلان نیز همچون تمامی تالاب های زنده ایران محل زمستان گذرانی تعداد زیادی از پرندگان مهاجر آبزی و کنار آبزی است. پرندگان مهاجر این تالاب از شمال روسیه به ایران وارد می شوند و زمستان را در تالاب هشیلان پشت سر می گذارند.

در زمستان كه تالاب یخ می بندد پرندگان مهاجر تالاب های جنوب كشور را مكان خوبی برای ادامه زمستان گذرانی خود تشخیص می دهند و به سمت مناطق جنوبی پر می گشایند.

اردک سر سبز، خوتکا، اردک اره ای، گیلار، خوتکای پرسفید و نوک پهن، کشیم کوچک، کشیم گردن سرخ، غاز خاکستری، چنگر معمولی و نوک سرخ، کاکایی نوک سبز و در برخی روزها به طور اتفاقی فلامینگو، پلیکان و قو نیز به تالاب هشیلان وارد می شوند.

بوتیمار، یلوه، اگرت های کوچک و بزرگ، گاو چرانک، حواصیل، لک لک، خروس کولی و خروس کولی اجتماعی، سلیم های کوچک و طلایی، آبچیلک پاسبز، ماهی خورک کوچک و ماهی خورک ابلق نیز از دیگر پرنده های مهمان تالاب هشیلان كرمانشاه هستند. عقاب، سارگپه، سنقر، کور کور، جغد کوچک، شاه بوف، سبزه قبا، زنبور خور، هدهد، کبک، بلدرچین، تیهو، چکاوک، دم جنبانک، سار، زاغی، کلاغ سیاه، زاغ نوک سرخ و حتی غراب نیز از پرندگان خشک زی در اطراف تالاب هشیلان هستند.

هشیلان در زبان كردی به معنای لانه مارهاست. این نام بی دلیل برای این تالاب انتخاب نشده است؛ چون تالاب زیستگاه گونه های فراوانی از مارها به ویژه مار آبی و مار چلیپر است. لاک پشت خزری و لاک پشت مهمیزدار نیز در این تالاب به تعداد زیاد مشاهده می شوند. سوسمارهای آگاما، مارمولک و سمندر نیز در این تالاب زندگی می كنند. تالاب هشیلان مملو از ماهی است؛ عروس ماهی، سیاه ماهی، ماهی سفید کولی، زردک و سس ماهی از خانواده ماهیان كپور از جمله این ماهیان هستند. دسترسی به تالاب هشیلان از مسیر جاده کرمانشاه به روانسر ممكن است.

 

تالاب مرزن آباد

تالاب مرزن آباد (آبندان) در استان مازندران و در غرب شهر بابل قرار گرفته است. این تالاب هیچ ارتباطی به شهر مرزن آباد در چالوس ندارد و برگرفته از نام روستایی در غرب شهر بابل است. تالاب مرزن آباد 450 هکتار وسعت دارد و در گوشه آن روستای مرزن آباد واقع شده است. گیاهان نایاب تالابی همچون انواع نیلوفر آبی وآلاله آبی، جلبک ها و نیزارهای پوشیده از انواع پرندگان بومی و مهاجر از ویژگی های پوشش گیاهی این تالاب است. گونه های پرندگان بومی و مهاجر این تالاب نیز مشتمل بر حواصیل، آبچلیک، میلا، مرغ ماهی خوار، شاهین، مرغابی و مرغ دریایی است. همچنین ماهی های نادر و در حال انقراض همچون تیلخص، اردک ماهی، کپور زرد، کپور علفخوار و سیم در تالاب مرزن آباد بابل وجود دارند كه بر ارزش های زیست- محیطی این تالاب افزوده اند. طول تالاب مرزن آباد واقع در روستای مرزن آباد بابل 2/5 كیلومتر و عرض این تالاب یك كیلومتر است. عمق تالاب مرزن آباد نیز در عمیق ترین نقطه آن تنها به یك متر و نیم می رسد.

 

برم دلک ونقش برجسته های ساسانی

نام تالاب برم دلک از چشمه ای به همین نام گرفته شده است. در واقع؛ سرریز آب چشمه موجب ایجاد این تالاب شده است. تالاب برم دلک در 14 کیلومتری شرق شیراز و در دامنه كوه قرار دارد. اطراف این تالاب پوشیده از گیاه نی است. درست بالای تالاب برم دلک نیز نقش برجسته های ساسانی بر دیواره كوه ها ،هزاران سال پیش كنده شده اند. ارتفاع نقش برجسته های برم دلک از سطح زمین 6 متر است و می توان به راحتی نقش های آنها را مشاهده كرد. در یكی از تصویرهای ساسانی برم دلک، نقش مردی دیده می شود كه یك گل در دست راست گرفته و آن را به یك زن هدیه می دهد. بدین ترتیب دیدار از تالاب برم دلک تنها جنبه زیست محیطی ندارد كه می تواند گردشگران را به دوره شكوفایی هنر ایران در دوره ساسانی ببرد.تالاب برم دلک یك گردشگاه طبیعی است كه در چهار کیلومتری قصر ابونصر قرار گرفته است.بنابراین علاوه بر حضور در این تالاب می توانید سری هم به قصر ابونصر بزنید. برم دلک همچنین آثاری از آیین مهر را نیز در خود جای داده است و كتیبه ها و عبادتگاه باستانی این منطقه از دیرباز مورد توجه باستان شناسان بوده است. در وصف اهمیت تالاب برم دلک و آثار تاریخی اطراف آن همین بس كه محمد نصیر فرصت شیرازی، نویسنده كتاب آثار عجم در 22 مهرماه سال 1268 شمسی از آثار تاریخی تخت ابونصر و تالاب و نقش برجسته های برم دلک در شرق شیراز بازدید کرد و حاصل بازدید خود را که دو تابلو نقاشی از آثار تاریخی و شرح چشمه برم دلک بود، همراه با توضیحاتی درباره نقش برجسته های برم دلک به ثبت رساند. او در مورد برم دلک چنین نوشته است:«برم دلک از جمله جاهایی است که مامورم به برداشتن نقشه آن. از شهر شیراز تا این مکان تقریبا دو فرسنگ است. در سمت شرقی شیراز واقع شده و راهش از قصر ابونصر است که مذکور شد و این مکان در پایه کوهی است که آب و اشجار در دامنه آن کوه بسیار است و در آنجا نیزاری  ست بیشه مانند. اهالی آنجا می گفتند بسا که گراز در آن نیزار دیده می شود و در آن حوالی درخت های بید بسیار قوی سایه افکن نیز بسیار است. خیلی خوش آب و هواست و در آن نزدیکی بقعه بسیار کوچکی است و در آن بقعه قبری است و آن را امامزاده ابراهیم می خوانند. بالجمله محاذی آن اشجار و بیشه زار در آن کوه چند دره وسیع است و در یکی از آن دره ها تصویر چهار آدم را بر سنگ نقش نموده اند و آن صور اگر چه از دور پیدا و نمایان است…»

برم دلک از گذشته به یکی از مکان های تفریحی مردم شیراز و سایت محدود پرنده نگری تبدیل شده است. البته برداشت بیش از اندازه از سفره های آب زیرزمینی پیرامون چشمه به دلیل احداث چاه  و همچنین ایجاد باغ های گوناگون روی كوه بمو و استخراج سنگ از کوه که منبع تامین آب برم دلک است، به همراه خشكسالی مداوم، برم دلک را با خطرات بسیاری مواجه كرده است.

 

تالاب چگونه جایی است؟

تالاب مشتمل بر خشكی و آب است. جایی شبیه به یك دریاچه یا حوضچه آبی كه اطراف یا داخلش را فضاهای خشكی احاطه كرده اند. تالاب ها اما همیشه پرآب نیستند. خشكی زمین آب آنها را می خشكاند و فصول پرآب بر حجم آب تالاب می افزاید و آن ها را سرریز می كند. برخی تالاب ها اما از چشمه های كف جوش تشكیل شده اند. چشمه هایی كه به صورت مداوم جوشش آب از دل زمین را هموار می كنند و مهم ترین منبع تغذیه آبی برای تالاب هستند. تالاب ها اگرچه ممكن است گاهی دچار مرگ زودهنگام یا مقطعی شوند اما بارش نزولات جوی و حتی تلاش های محلی برای احیای آنها پاسخ می دهد و حیات دوباره به تالاب مرده بازمی گردد. تالاب ها همچنین به دو دسته تالاب های آب شور و تالاب های آب شیرین تقسیم می شوند.

کنوانسیون رامسر را مهم ترین معاهده بین المللی برای حفاظت از تالاب ها می شناسند و به نوعی شبیه فهرست یونسكو عمل می كند. می توان نام تالاب ها را در این فهرست به عنوان یك اثر طبیعی جهانی درج كرد و از آن پس تعهدات دولتی و بین المللی برای حفاظت و صیانت از تالاب ها را فعال كرد. كنوانسیون رامسر در سال ۱۹۷۱ امضا شد و هدف از آن نگهداری از تالاب ها در جهان است. در این کنوانسیون فهرستی از تالاب های مهم جهان نیز تهیه شده که فهرست رامسر خوانده می شود. بریتانیا ۱۶۴ تالاب در این فهرست ثبت كرده است و کانادا با برخورداری از ۱۳۰ هزار کیلومتر مربع تالاب در آن كشور ركورددار این فهرست است. گری لوییس هماهنگ کننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران می گوید: در یک قرن گذشته دو سوم تالاب های دنیا از بین رفته اند و اکنون فقط 33 درصد از کل تالاب های 100 سال گذشته در جهان باقیمانده است. تالاب ها از ارزش های زیست محیطی و طبیعی بسیاری برخوردارند. برخی از آنها عنوان ذخیره گاه زیست كره را به خود اختصاص داده اند و برخی دیگر پناهگاه حیات وحش هستند. برای رسیدن به برخی از آنها هزاران گونه حیات وحش میلیون ها كیلومتر پرواز می كنند تا زادآوری یا زمستان گذرانی شان را در آنها قرار بدهند. تنها در یك نمونه می توان به پرنده امید تنها درنای بازمانده از جمعیت درنای سیبری كه چندین سال است میانكاله را برای زمستان گذرانی انتخاب كرده است اشاره كرد. امید به تنهایی هزاران كیلومتر پرواز می كند تا خود را به میانكاله برساند؛ پرنده ای كه هر سال علاقه مندان به طبیعت گردی و پرنده نگری روزشماری می كنند تا او به تالاب های ایران وارد شود و آنگاه برای دیدنش عزیمت كنند.

 

حله

تالاب حله كه در استان بوشهر و در تلاقی دو رودخانه دالکی و شاپور دیدنی است،حاصل طغیان این دو رودخانه در سال 1342 است. حله یکی از تالاب های مشهور جنوب كشور است كه آب آن اكنون از نزولات جوی و جزر و مد خلیج فارس تامین می شود. اطراف این تالاب كه مملو از نیزار است، یك محوطه طبیعی تفریحی و حتی پژوهشی را شكل داده است. جمعیت زیادی از پرندگان آبزی مهاجر همچون درنا، حواصیل، گاچی رو، پرستو، ترنی، حمامی، بط، هفت رنگ، دراج و خردل در این تالاب زیست می كنند. تالاب حله را از گنجینه های ارزشمند حیات وحش و پرندگان بومی و مهاجر كشور نیز لقب داده اند. این تالاب در ۱۰كیلومتری شمال شرق بوشهر دیدنی است و زمین های حاشیه آن زیستگاه و چراگاه غنی برای حیات وحش است. تالاب حله همچنین ۴۲هزار و ۶۰۰هكتار مساحت دارد و از جاذبه های طبیعی سواحل جنوب كشور است. پرندگانی همچون دراج و جغدانبار كه از پرندگان كمیاب در ایران هستند، در این تالاب زندگی می كنند. پرندگان شكاری و یك نوع عقاب نیز در منطقه حفاظت شده حله مشاهده شده اند.وجود این پرندگان سبب شده تا این زیستگاه به عنوان یكی از نمونه های عالی تالابی و البته حفاظت شده در ایران شناخته شود. مرغابی، چنگر، غاز، درنا، چوب پا، اردک و گونه های جانوری گراز، گرگ، شغال و روباه نیز در تالاب ارزشمند و زیبای حله زندگی می كنند.

 

سیاه درویشان

تالاب سیاه درویشان در شهرستان صومعه سرا زیبایی های طبیعت این منطقه را دو چندان كرده است. این تالاب در شمال صومعه سرا دیدنی است و به لحاظ زیست – محیطی، گردشگری و اقتصادی حایز اهمیت است. گونه های مختلف پرندگان بومی و مهاجر و انواع آبزیان در این تالاب زندگی می كنند و دارای چراگاه وسیعی برای چرای دام های بومی و گونه های آزاد در طبیعت است. چشم انداز این تالاب با برنجزارها و كشتزارهای صیفی جات و توتون احاطه شده است و صید، شکار و پرورش گاو و گاومیش نیز در اطراف و در خود تالاب وجود دارد. آب تالاب سیاه درویشان علاوه بر بارش های سالانه از 10 رودخانه كوچك و بزرگ همچون رودخانه های ماسوله رودخان، قلعه رودخان و پسی خان تامین می شود. از آنجایی كه تالاب سیاه درویشان در حاشیه جنوبی تالاب انزلی واقع شده سالانه جمعیت زیادی از پرندگان مهاجر همچون کیلار، فیلوش، خوتکای پرسفید و معمولی در این تالاب زمستان گذرانی می كنند. پژوهشگران و گردشگران طبیعت گرد بسیاری سالانه از تالاب سیاه درویشان بازدید می كنند.  سه تالاب دیگر نیز به نام های سلكه و نرگستان و گل لاله در همسایگی تالاب سیاه درویشان هستند كه برای رفتن به هر سه تالاب باید از صومعه سرا به سوی هنده خاله رهسپار شوید. درختان قطور و انبوه صنوبر كه در مسیر رسیدن به این سه تالاب در اطراف گسترده شده اند چشم انداز زیبایی ایجاد كرده اند. برای رسیدن به سیاه درویشان باید از یك پل در 5 کیلومتری روستای سیاه درویشان عبور كنید و پس از آن با اجاره یك قایق به تالاب سیاه درویشان بروید و از زیبایی های این تالاب شگفت انگیز بهره مند شوید.

 

کیاکلایه

تالاب كیاكلایه در شهر لنگرود استان گیلان از زیباترین تالاب های این استان است. این تالاب دارای گونه های گیاهی و جانوری بسیار است و نقش مهمی در معاش ساكنان اطراف خود ایفا می كند. این تالاب یكی از مقاصد گردشگری و طبیعت گردی كشور است.  تالاب كیاكلایه لنگرود اگرچه در فهرست تالاب های بین المللی ایران قرار ندارد، اما از ظرفیت بالایی برای گردشگری برخوردار است. این تالاب همچنین وظیفه تامین آب زراعی برای ساكنان اطرافش را برعهده دارد. مساحت كیاكلایه 300 هكتار است . این تالاب كه از یك سو به شهر لنگرود و محور ترانزیتی رامسر – رشت و از سوی دیگر به شالیزارها و كوهپایه های سرسبز چشم انداز دارد می رسد، تصویری بدیع از طبیعت دل انگیز را در برابر چشمان تان قرار می دهد.

 

شادگان

تالاب شادگان یكی دیگر از تالاب های بین المللی ایران است كه نام آن در فهرست رامسر درج شده است. تالاب شادگان در جنوب شهر شادگان در استان خوزستان دیدنی است و مشتمل بر سه تالاب شادگان، خورموسی و خورالامیه است. در مسیر اتوبان اهواز به آبادان از سه راه دارخوین به ورودی شهر شادگان می رسید. این تالاب چنان گسترده است كه می توانید در مسیر جاده آبادان به ماهشهر درست از وسط تالاب شادگان عبور كنید. آب تالاب شادگان از رودخانه جراحی كه از ارتفاعات یاسوج سرچشمه می گیرد تامین می شود. این رودخانه سالانه حدود ۹۰۰ میلیون متر مکعب آب وارد تالاب وسیع خوزستان می كند. تاكنون نیز ۱۵۲ گونه پرنده و 40 گونه پستاندار در این تالاب شناسایی شده اند كه مهم ترین آنها دلفین بینی بطری است كه به حركات نمایشی زیبا شهرت دارد. این گونه در دهانه خلیج فارس و خور موسی نیز قابل مشاهده است. مهم ترین پستانداران تالاب شادگان گراز، گربه جنگلی، شنگ و گرگ هستند كه این تالاب بین المللی را به عنوان زیستگاه خود انتخاب كرده اند.

تالاب شادگان متشكل از آب های شیرین و شور است و در سال 1354 به عنوان یك تالاب مهم بین المللی در فهرست رامسر قرار گرفت. این تالاب با داشتن 110 گونه گیاه یكی از رویشگاه های تالابی مهم ایران است. تاكنون حدود 311 گونه جانوری در حاشیه تالاب شادگان شناسایی شده است. تالاب شادگان از تنوع زیستی بسیار برخوردار است و نقش مهمی در تامین معاش ساكنان محلی دارد. در وصف وسعت آن كافی است بدانیم كه سه شهر بزرگ شادگان، آبادان و ماهشهر در حاشیه همین تالاب قرار گرفته اند و روستاهایی نیز درست در مجاورت با تالاب ایجاد شده اند. دو روستا نیز درست داخل تالاب قرار دارند. بخش عمده ساكنان روستاهای مجاور تالاب شادگان نیز از هم میهنان عرب ما هستند كه به كشت خرما و گاومیش داری مشغول اند. البته ماهیگیری، شكار پرندگان، نی بری نیز در تالاب شادگان رواج دارد. بخش آب شیرین تالاب شادگان كه از پوشش گیاهی متنوع و انبوهی برخوردار است ، زیستگاه خوبی برای هزاران پرنده مهاجر به این تالاب فراهم كرده است. منطقه دارای آب شور تالاب فاقد پوشش گیاهی است و گونه های علف شور و گیاهان تیره در این محدوده وجود دارند.

تالاب شادگان در تمامی فصول از پوشش گیاهی دائمی  و فصلی برخوردار است. به همین دلیل در هر فصل سال امكان بازدید از شادگان و بهره مندی از طبیعت زیبای این منطقه با مشاهده خرده فرهنگ های حاشیه این تالاب وجود دارد. شادگان البته یكی از سایت های مهم پرنده نگری در جنوب كشور است كه بطور دائم میزبان گونه های مختلف پرندگان است. این تالاب بیش از۴۵۰ هزار هکتار وسعت دارد و ۱۵۰ گونه پرنده مشتمل بر ۲۰ گونه بومی و ۱۳۰ گونه دیگر همچون اردک مرمری، پلیکان پا خاکستری، عروس غاز، اردک سرسفید، گیلان شاه خالدار، عقاب شاهی، عقاب تالابی خالدار و عقاب دریایی دم سفید در آن زیست می كنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *