رقابت های خوشمزه دیـوار بـه دیـوار

همین تهران خودمان هنوز هم محله هایی دارد که فارغ از طول و عرض و موقعیت جغرافیایی شان ، خواسته یا ناخواسته خیلی ها رابه خاطر پاتوق بودنشان به خود جذب می كنند.فرقی نمی کند مرکز شهر و محدوده طرح ترافیک باشد یا نه ، باز هم فرقی نمی کند خیلی از کاسب ها و مردم محلی بگویند اینجا دیگر اداری و تجاری شده یا نه . جاهایی که حالا چه برای بومی های محله و چه برای کارمند ها و دانشجویان و محصلان و چه حتی برای کسانی که فقط آمده اند قدمی بزنند و بروند ، می تواند پر از هیجان باشد.هیجان یک محله خوشمزه و فرصتی بی نظیر برای سرک کشیدن به رستوران ها و کافی شاپ و پاتوق های عصرگاهی و شبانه . یکی از این محله ها حوالی میدان پالیزی، سهروردی و خیابان خرمشهر (آپادانا) و نیلوفر است.مربعی که هر چهار ضلعش حال و هوای متفاوتی برای یک وقت گذرانی و رستوران و پاتوق گردی متفاوت دارد .این حوالی همه چیز پیدا می شود.چه از سر ناچاری گذرتان به این طرف ها بیفتد و چه به پیشنهاد یک دوست راهی این طرف ها شده باشید ، خوب متوجه می شوید که اینجا برای هر سلیقه و ذائقه ای جایی وجود دارد.جایی که بشود زمانی را در آن سپری کرد.از رستوران ها و تالار رستوران های لوکس و اغلب با اسم و رسم و قدیمی گرفته تا فست فودهای زنجیره ای و کافی شاپ ها و ساندویچی های سرپایی و البته آبمیوه و پاتوق های ویتامین گیری .خلاصه که این محله قدیمی و اصیل در هر زمان و هر فصلی از سال می تواند گزینه خوبی برای یک پاتوق گردی و چشیدن طعم های جدید باشد. با ما در این گزارش همراه باشید تا سری بزنیم به بعضی از این پاتوق های پر مشتری محله سهروردی و آپادانا !

 

اسپرسو به وقت روزنامه خوانی

ماجرای کافی شاپ ها تقریبا در تمام تهران حالا دیگر کمی  پیچیده شده. آنقدر که نمی شود گفت مثل یک رستوران معروف می شود یک کافه معروف هم در یک محله خیلی بی ربط پیدا کرد.حالا کافی شاپ ها یا جایی پشت سر هم قطار می شوند که مشتری های زیادی مثل دانشجویان ، دانش آموزان و جوانان زیادی داشته باشند یا جایی که اززمان قدیم بورس رونق چند کافی شاپ بوده. مثل بعضی از پاساژهای تهران ، یا کافه های خیابان گاندی و … . اما ماجرای کافه های سهروردی و آپادانا کمی فرق دارد .کافه هایی که به احتمال خیلی زیاد قرار است پذیرای مشتری هایی با قرار های کاری مهم باشند.یکی از این کافه های معروف که در نزدیکی خیابان آپادانا قرار گرفته، کافه ام  اند ام است .(m&m) .کافی شاپی که هم خیلی قدمت زیادی در این محله دارد و هم به واسطه نوشیدنی ها و کوکتل های خوشمزه ای که به مشتری های قرار های عصرگاهی ارائه می دهد ، در این حوالی زبانزد خیلی هاست. البته فضایی با طراحی جالب داخل کافی شاپ مثل طراحی یک سقاخانه و یک دیوار برای چسباندن نقاشی ها و کتابخانه های کوچک و بزرگ که مشتری ها می توانند از آنها استفاده کنند و شومینه بزرگ و گرم گوشه کافه و البته طبقه بالای کافه که فضای مناسبی برای برگزاری جشن های مختصر و مفید است ، هم شهرت ام  اند ام را چند برابر کرده.

کافه تورینو که به معنای واقعی سبک جدیدی از کافه های لاکچری است نیز در خیابان آپادانا کمی بعد از تقاطع صابونچی قرار گرفته. این کافه تازه تاسیس با نوشیدنی های گرم و قهوه هایش مشتری های خاص خود را که اغلب طرفدار کافه های لوکس و لاکچری هستند پیدا کرده است . مخصوصا مشتری هایی که هوس نشستن در حیاط کوچك و فانتزی یک کافه آن هم در یک منطقه اداری به سرشان می زند.

کافه تقاطع در سهروردی جنوبی و کافه  پرسه نمونه های دیگری از کافی شاپ های این حوالی هستند که باز هم در کمال تعجب و با وجود اینکه این طرف ها نه دانشگاهی وجود دارد و نه قشر خاصی برای کافی شاپ گردی ، اما با این وجود بیشتر وقت ها غرق در مشتری های خودشان هستند. مشتری هایی که به قول خیلی هایشان نمی شود از کنار پاستاها و دم نوش های این دو کافه معروف به راحتی گذشت.

البته اشاره به این نکته هم خالی از لطف نیست که طبق بدعت جدید که پایه گذاری شده ، این روزها خیلی از کافه ها و حتی رستوران ها هم بنا به نیاز شهروندان و کارمندان یک منطقه ، وعده صبحانه را هم به خدمات ارائه شده خودشان اضافه کرده اند.به این ترتیب خیلی ها که حتی تا قبل از این زیاد هم اهل کافه و کافه بازی نبودند ، ترجیح می دهند یک صبحانه کافه ای نه چندان گران قیمت که اغلب تشکیل شده از نیمرو یا املت معمولی یا قارچ، ژامبون یا سبزیجات و صبحانه ایرانی مثل نان تازه ،مربا ، پنیر ، خامه و عسل است ، آن هم درست در نزدیکی محل کار یا اداره شان میل کنند.

 

نبرد تن به تن اژدرها

اما نمی شود اسم منطقه نیلوفر و پالیزی بیاید و از کنار ساندویچی ها و اغذیه فروشی های خاص این منطقه که سال هاست به سبک و سیاق خودشان ساندویچ و سیب زمینی دست مشتری می دهند به راحتی گذشت.یکی از قدیمی ترین ساندویچی های این منطقه ، ساندویچی آقای فریدون است که به فری معروف شده. مغازه ساندویچی همان قدر قدیمی و کوچک که فقط کافی است اسم ساندویچی که می خواهید را به همان آقای نسبتا مسنی که پشت دخل نشسته است بگویید تا ظرف یک پول حساب کردن، کیسه ساندویچ را به دستتان بدهند. اینجا آنقدر مشتری های خاص خودش را دارد که در بیشتر ساعت های روز تقریبا همه نوع از ساندویچ ها آماده است و نیاز  به زمان زیادی برای انتظار آماده شدن آن نیست.اما درست چند سال بعد از اوج رونق ساندویچی فریدون یکی یکی مغازه های ساندویچی با همان سبک و سیاق که اکثرا هم به نام اژدر زاپاتا شهرت پیدا کردند .

در همان خیابان نیلوفر و درست در جوار ساندویچی فریدون ، به پاتوق خیلی ها تبدیل شدند.البته از این سبک ساندویچی ها در خود میدان پالیزی هم چند تایی دیده می شود. ساندویچی هایی که بر خلاف فست فودهای دیگر ، چیزبرگر و هات داگ و همبرگر ساندویچ های رده پایین آنها محسوب می شود.اینجا منوی ساندویچ با رویال و رویال ویژه ، یونانی و کباب چوبی و …… ترکیب شده است.ساندویچ هایی که داخل بعضی  های شان همه چیز می شود پیدا کرد.از فیله مرغ و استیک گوشت گرفته تا قارچ و پنیر و ژامبون و از همه مهم تر  اندازه بسیار بزرگ و غیر عادی این ساندویچ هاست که واقعا به تنهایی خوردن آنها را کمی مشکل می کند. قیمت ساندویچ های اژدر زاپاتا هم اغلب بین 10 تا 16هزار تومان است.یک قیمت خوب برای میل کردن ساندویچ بزرگ و پر ملات اما سر پایی.البته ناگفته نماند به خاطر سیل مشتری هایی که اغلب آخر هفته ها پاتوق شان اژدر زاپاتاست،معمولا زمان زیادی باید منتظر حاضر شدن غذایتان بمانید.زمانی که خیلی ها ترجیح می دهند به جای وقت تلف کردن یکی از سیب زمینی های معروف اژدر را میل کنند تا غذای اصلی حاضر شود. سیب زمینی هایی که درست مثل خود ساندویچ ها غول پیکر و بسیار بزرگ هستند و اغلب با پنیر ، قارچ ، ژامبون و سس مخصوص فراوان آغشته شده اند.سیب زمینی که بی اغراق و به تنهایی خودش یک پا غذای کامل محسوب می شود.البته اگر سری به پاتوق اژدر زاپاتا ها در محله سهروردی زدید،به این موضوع جالب هم توجه کنید که چه تعداد زیادی از این ساندویچی ها در نهایت صلح و سازش در کنار هم و حتی دیوار به دیوار هم در حال کاسبی هستند و جالب تر اینکه در ساعات پیک، بیشتر شان هم درست به یک اندازه غرق در مشتری هستند و این طور نیست که به قول قدیمی ها یکی از آنها نان بقیه را آجر کند یا برعکس!

 

هم فست هم فود !

اما درست زمانی که انگار خیلی ها فهمیدند که این محله قابلیت های زیادی دارد و یک جورایی به خاطر موقعیت دسترسی خوبی که دارد می تواند مقصد عصر گاهی و حتی پایان هفته خیلی ها باشد ، یکی یکی فست فودهای زنجیره ای معروف از گوشه و کنار این محله سر در آورد.

حالا کافی است که میدان پالیزی و از تقاطع پاساژ  اندیشه را به طرف همان خیابان آپادانا قدم بزنید تا ظرف یک مسیر چند دقیقه ای با خیلی از شعبه های رستوران ها و فست فودهای اسم و رسم دار مواجه شوید.درست در خود پارک اندیشه یعنی ضلع جنوبی میدان پالیزی، پیتزا شب یک شعبه خیلی بزرگ دو طبقه دارد که به دلیل سبک خاصی از سالاد ها و پیش غذاهای به قول خودشان ایتالیایی با انواع و اقسام چاشنی ها و سس های طعم دهنده مختلف ،مشتری های زیادی دارد.

مخصوصا کسانی که بنا به دلایل مختلفی راهی فرهنگ سرای  اندیشه و کتابخانه اینجا می شوند بدشان نمی آید یکی از پیتزاهای فلورانسی اینجا را امتحان کنند.اما خیابان سهروردی را که به طرف آپادانا برویم ،اولین فست فود معروف ،پرپروک شعبه پالیزی است.جایی که هیچ حد وسطی ندارد.یا همه مجذوب دو آتشه غذاهای این فست فود هستند یا ترجیح می دهند جاهای دیگر را امتحان کنند.

پرپروک با سبک خاصی از پیتزاهای پنجره ای اش ظرف همین مدت کوتاه مشتری های خاص خودش را جمع کرد.اغلب هم بیشتر طرفدار پیتزاهای کوچک این رستوران هستند.پیتزاهایی که با ترکیبی مثل سیر و فلفل و استیک یا مرغ دودی ، دل خیلی ها را برده است. البته اگر زیاد اهل پیتزا نباشید و به ناچار گذرتان به پرپروک بیفتد می توانید انوان ساندویچ های اینجا را هم امتحان کنید .اما درست به فاصله چند قدم بعد از پرپروک ،مغازه بزرگ عطاویچ ، شعبه سهروردی جلب توجه می کند.

عطاویچ هم از آن دست فست فودهایی است که به خاطر ارائه سبک خاصی از ساندویچ های غول پیکرش دل خیلی ها را برده .مخصوصا آنهایی که معتقدند این حجم غذا است كه مهم است.خب معلوم است که در چنین شرایطی جای تعجب نیست که عطاویچ با ساندویچ های غول پیکر و البته خوش طعم و منحصر به فردی که دارد می تواند پاتوق ناهار و شام خیلی ها در این دور و اطراف باشد.فراموش نکنید که بیشتر شعبه های فست فود این منطقه ، رستوران های بزرگی هستند که اکثرا به هیچ عنوان با کمبود فضا و جا برای صرف غذا مواجه نیستند.کمی بالاتر از عطاویچ ها شعبه رستوران های زنجیره ای گریل 17است.فست فود شیکی که انگار حتی چیزبرگرها و پیتزاها و حتی منوی صبحانه اش هم یک جورایی مدرن شده است.

به طوری که شما می توانید صبح ها یک ساندویچ حاضر و آماده جمع وجور از پنیر ، خیار و گوجه یا کره و مربا یا حتی انواع املت و سوسیس را در اینجا تست کنید،آن هم بدون اینکه خودتان زحمت لقمه گرفتن اینها را بكشید. اما درست به فاصله ای به اندازه یک پیاده روی 10دقیقه ای به خیابان نیلوفر که یکی دیگر از پاتوق های اصلی شبانه این منطقه است می رسید.خیابانی که می توان رد پای فست فودهای زنجیره ای دیگر مثل ،رستوران آپاچی،شایلی ، هات پیزا و … را در آنجا پیدا کرد.البته این تمامش نیست .

فست فودها یا بهتر است بگوییم ساندویچی های معروف دیگری مثل ژوزف که با ژامبون هایش معروف است و اززمان قدیم به عنوان یکی از ساندویچی های معروف ارامنه شناخته می شود یا ساندویچی او اینو و … هم در این خیابان حرف های زیادی برای گفتن دارند.این موضوع به خوبی از انبوه ترافیک و خودرو ها و مشتری هایی که در بیشتر روزهای هفته مقابل این رستوران ها و ساندویچی ها دیده می شوند ، پیداست.

 

چلو کوبیده اما فوق لوکس

اما خب نمی شود اسم یک محله با اصل و نسب و قدیمی  مثل سهروردی و آپادانا را آورد و از رستوران های ایرانی و لاکچری آن حرفی نزد.در اینکه نظر ها متفاوت است و رستوران هم می تواند مثل هر جای دیگری تا اندازه زیادی سلیقه ای باشد ، صد البته شکی نیست اما تقریبا عده زیادی معتقدند که رستوران چلو کبابی البرز واقع در سهروردی شمالی بی شک یکی از بهترین و حتی شاید معروف ترین چلوکبابی تهران است.رستوران البرز که نبش کوچه …. واقع شده ، یک رستوران سه طبقه و نسبتا بزرگ است که از ویژگی های مهم آن سالادبار بسیار متنوع و بزرگ و انواع کباب های ایرانی و فرنگی منحصربه فرد و خوشمزه است .کباب سلطانی ، شیشلیک، برگ ، قفقازی و بختیاری ، البرز تقریبا همیشه مشتری های خود را دارد. البته رستوران البرز همان طور که خودش و غذاهایش بسیار خاص و معروف است، قیمت های خیلی خاصی هم دارد و یک جورایی حتی می شود گفت یکی از گران قیمت ترین چلوکبابی های تهران است . رستوران و چلوکبابی نایب هم که برای همه نام آشنا و شناخته شده است .

نایب سهروردی هم یکی از قدیمی ترین و پر مشتری ترین شعب نایب است که به دلیل واقع شدن در این خیابان پر رفت و آمد و شلوغ هم ظهر ها و هم زمان ناهار و شام مشتری های زیادی دارد.شاید هم دیگر نیازی به یادآوری این موضوع نباشد که نایب هم از زمان قدیم تا به امروز جزو رستوران گران قیمت و سطح بالای تهران محسوب می شود.بعد از نایب باز هم بر می گردیم به خیابان آپادانا .جایی در چند قدمی سهروردی شمالی و میدان پالیزی.اینجا هم کم نیستند رستوران های لاکچری و البته ایرانی.شاید وجه مشترک بیشتررستوران های این منطقه این باشد که تقریبا تمام آنها رستوران های ایرانی هستند و خیلی به ندرت بین آنها رستورانی با غذاهای فرنگی پیدا می شود.

رستوران جام جم که البته تالار هم است و هم می شود برای مراسم مختلف و هم برای صرف یک ناهار یا شام معمولی غذاهای خوشمزه آن را تست کرد.رستوران و تالار نوید هم با فاصله چند قدمی جام جم قرار گرفته و هر چند سال های زیادی از تاسیس آن نمی گذرد اما بر خلاف همیشه ثابت کرده که همیشه قدمت دلیلی بر کیفیت نیست! این رستوران هم با انواع غذاهای ایرانی و کباب ها و خوراک های مخصوص اش مشتری های زیادی دارد. مخصوصا فضای داخلی رستوران طوری طراحی شده که اگر کسی تمایل داشته باشد می تواند یک سالن کامل را برای مهمانی و جشن های خودش رزرو کند چون رستوران یک سالن مجزای دیگر و البته یک تراس بزرگ و با صفا هم دارد که خیلی ها ترجیح می دهند غذای شان را در آنجا صرف کنند.

بعد از نوید هم نوبت رستوران معروف و البته هم نام خود خیابان است. رستوران آپادانا که هم کیفیت و هم حجم زیاد غذاهای فوق العاده لذیذش برای خیلی ها آشناست . رستورانی با سالاد باری بزرگ و متنوع از انواع سالاد اردو و پیش غذاهای متنوع .اینجا هم بر خلاف اسم و رسم لوكسی که دارد هنوز سبک مشتری مدارش را حفظ کرده و با همان کیفیت و حجم قدیمی و یک جورایی عموم پسند انواع غذاهایش را ارائه می دهد.ته چین مرغ ، باقالی پلو با ماهیچه و چلو کباب مخصوص رستوران آپادانا هم از آن غذاهایی است که به راحتی نمی شود از کنار آن گذشت.

اما یکی دیگر از قدیمی های این محله، رستوران زرچ است. رستورانی که با ورود به آن هم به خوبی می توان رد تاریخ را از روی در و دیوار چیدمان قدیمی آنجا احساس کرد.زرچ اگرچه رستوران ایرانی است و تمام غذاهای ایرانی را ارائه می دهد اما انواع غذاهای فرنگی و دریایی مثل شنیسل ، استیک ، رولت گوشت، ماهی و میگو هم می شود در بین غذاهای منوی آن پیدا کرد.زرچ هم سنت های قدیمی اش را حفظ کرده و هنوز هم قبل از آماده شدن غذا با سوپ مخصوص سر آشپز که فوق العاده خوش طعم و لذیذ است به همراه نان های تست گرم پذیرایی می کند.اینجا خبری از سالادبارهای مفصل نیست .درعوض ظرف سالاد جوری است که کاهوها درسته هستند و خودتان باید زحمت خرد کردن آنها را بکشید و بعد به همراه روغن زیتون و لیموی تازه و سس مخصوص زرچ میل کنید.خلاصه که اینجا هم می تواند برای کسی که یک روز معمولی گذرش به حوالی محله پالیزی و سهروردی افتاده است ، یک تجربه خوشمزه و متفاوت باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *