روستاهای خوش آب و هوای اطراف تهران

آنهایی که طاقت سفرهای طولانی آخر هفته را از تهران ندارند و از جاده های شلوغ و پر ترافیک شمال خسته شده اند می توانند آسان ترین و کوتاه ترین مسیر را برای یک سفر یک روزه آخر هفته  و در امان ماندن از ترافیک های خسته کننده شهری و بین جاده ای انتخاب کنند. ساده ترین راه سفر به روستاهای اطراف تهران است. روستاهایی که در این شهر ناشناخته مانده اند و این گزارش تلاش دارد بخش هایی از آنها را برای ساختن پایان هفته ای خوب در کوتاه ترین زمان ممکن برای یک پیک نیك چند ساعته بسازد.گشت و گذاری هر چند كوتاه در روستاهای پیرامون تهران ضمن تمدد اعصاب و ایجاد آرامش، شما را با جاذبه های طبیعی بكر اطراف تهران آشنا می سازد. بنابراین پیشنهاد این هفته ما سفر به روستاهای خوش آب و هوا و خنک اطراف تهران و آشنایی با جاذبه های طبیعی و تاریخی آنهاست.

 

آهار؛ روستایی تاریخی با باغ های انبوه

روستای آهار در شمال شرق تهران در منطقه رودبار قصران و در اوشان قرار دارد. این روستا طبیعت زیبا و کوچه باغ های بسیاری دارد. آهار روستای خوش آب و هوا و از طبیعت دست نخورده ای برخوردار است. بنابراین اگر در همین روزهای گرم در اندیشه ساعاتی نشستن کنار رودخانه و سایه گرفتن در میان درختان باغ  هستید، بدانید که روستای آهار جای خوب و خوش آب و هوایی برای گذراندن یک پیک نیک روزانه تا عصر هنگام است. روستای آهار در محل تلاقی دو تنگه کوهستانی واقع شده است . می توانید با سفر به این منطقه از كشتزارها و آبشار زیبای آن که به آبشار شکرآب شهرت یافته است، لذت ببرید. روستای آهار از آنجا که در نزدیکی قله توچال و در مرز روستای شهرستانک قرار گرفته از طبیعت کوهستانی و هوای خنکی برخوردار است و حالا که دمای هوا در تهران رو به افزایش است، برای پیک نیک روزانه جای مناسبی است. البته که جدای از آبشار شکرآب، از امامزاده طاهر شکرآب، آبشار ده تنگه، قلعه تاریخی دختر که آتشکده ای ساسانی است ، دیدن كنید. نقاط کوهستانی این منطقه از جاذبه های تاریخی و طبیعی آن است و بازدید از آنها لحظات خوبی در سفر یک روزه برای تان فراهم می کند. درختان چنار کهنسال این روستا سایه سارهای وسیعی برای گردشگران فراهم کرده است. سعی کنید سفره پیک نیک را در کنار آبشار زیبای ده تنگه بگسترانید و در آرامش کامل در کنار صدای آب و گوش سپردن به آن ناهار خود را صرف کنید. فراموش نکنید که مسیر روستای آهار به ده تنگه در چند کیلومتری آن بسیار زیباست .بنابراین با طی این مسیر سفری به یادماندنی از رفتن به روستای آهار و دیدن مناطق اطراف آن در خاطره تان ثبت کنید. مسیر رفتن به آهار از جاده لشگرک – تهران به سمت فشم است.

 

افجه؛ کوهستان ، رودخانه و دشت

افجه از روستاهای لواسان کوچک در شمال شرق استان تهران است. این روستا کوهستانی و سردسیر است. رودخانه ها و چشمه های آب در این روستا همچنان جوشان هستند و به همین دلیل باغ های میوه و مزارع گندم در آن گسترده شده است. کشاورزی و گله داری شغل اصلی ساکنان افجه است. پس اگر رغبت به سفر یک روزه به شمال شرق تهران را دارید بدانید که افجه روستای خوبی برای تهیه محصولات لبنی سالم است. شاهان قاجار نیز ظاهرا افجه را روستای خوش آب و هوایی یافته بودند. حتی در وصف این روستای خوش آب و هوا در متون تاریخی آمده است : «افجه جای بسیار باصفا و خوبی است، باغ های زیاد و آبشارهای بسیار دارد، در واقع پایتخت لواسان کوچک است، به قدر لزوم دکاکین هم دارد… جوراب بافی در آنجا کسب معتبری است… از جمله عمارات خوب افجه قصر رفیع و بنای منیع مرحوم میرزا آقاخان صدر اعظم نوری است.» سیدجمال الدین افجه ای از مشروطه خواهان به نام ایران نیز اهل همین روستا بود. دشت هویج از زیباترین جاذبه های این روستای خوش آب و هواست. بخش وسیعی از زمین های اطراف این روستا به کاشت هویج اختصاص داشت. پس گشتی در روستای افجه بزنید و به خارج از روستا بروید و در آرامش چند ساعتی در دشت ها و کنار رودخانه این روستای کوهستانی استراحت کنید.

آثار به دست آمده از قلعه تاریخی سربند یا ساکا در این روستا مشخص کرده  که افجه از قرن دوم و سوم هجری تا دوره صفویه رونق داشت. این روستای کوهستانی یک حمام تاریخی نیز دارد که متعلق به اواخر صفویه و اوایل قاجار است. بقایای قصر قاجاری نیز که گفته می شود یکی از استراحتگاه های ناصرالدین شاه بود، از دیگر آثار تاریخی این روستای خوش آب و هواست. برای رسیدن به افجه فراموش نکنید که باید مسیر منتهی به لواسان را از شمال شرق تهران طی کنید تا به این روستای تاریخی برسید.

 

شمشک؛ پیست اسکی زمستان و طبیعت سبزپوش تابستان

نام شمشک كه به گوش تان می خورد، حتما یاد پیست اسکی می افتید، اما تمام شمشک آن پیست اسکی مملو از برف روزهای زمستانی نیست ؛ چرا كه از اردیبهشت تا همین روزها این منطقه بهشت طبیعت کوهستانی شمال تهران است و هوای خنک آن زبانزد روزهای گرم تابستان است. شمشك از شهرهای رودبارقصران شهرستان شمیرانات است. سال 1391 در همان تقسیمات مشهور کشوری روستاها و كشتزارهای سفیدستان، شمشک بالا و پایین، دربندسر، درود و جیرود از توابع دهستان رودبار قصران شمیرانات با یکدیگر ادغام شدند به شهر شمشک شناخته شدند. رودبار قصران همیشه تابستان ها به روی گردشگران آغوش گشوده و میزبان خوب آنهاست. شمشک را می توان از اعجاب انگیزترین مناطق کوهستانی شمال استان تهران در فصول مختلف سال دانست. زمستان ها در منطقه دیزین میزبان علاقه مندان به ورزش اسکی است و تابستان ها میزبان گردشگران گرمازده در کوهستان خنک. برای رفتن به شمشک از منطقه تهرانپارس، جاده لشگرک و میدان تجریش تهران، جاجرود و تلو نیز راه دسترسی وجود دارد. کوهستان های وحشی این منطقه که در بهار مخمل سبز به تن می کنند و تا پایان تابستان این روکش سبز را حفظ می کنند منطقه ای آرام با هوای پاک و خنکای دلپذیر را در خود جای داده اند. سفری یک روزه به این منطقه انرژی دوباره ای برای تداوم هفته پرکار به گردشگران می دهد.

 

 

میگون؛ پایتخت تابستانی تهران

میگون نیز در بخش رودبار قصران درست پیش از شمشک واقع شده است. این منطقه خوش آب و هوا از جاذبه های گردشگری استان تهران است. رودخانه پرآب کن در این منطقه زیبا جنگل های اطراف خود را سیراب کرده و سایه درختان انبوه را گسترده کرده است. رودخانه کن و نقاط حاشیه ای آن از سال های دور از تفرجگاه های قدیمی  ساکنان تهران و مناطق اطراف بود. میگون نیز درست در چنین منطقه ای واقع شده است. جاری بودن رودخانه کن در این نقطه از استان تهران و گستردگی باغ ها و درختان، هوای بسیار خنکی در طول تابستان در این منطقه زیبا ایجاد کرده است.باید حتما از آبشار زیبای میگون که قابل توصیف نیست در پیک نیک یک روزه خود بازدید کنید تا بدانید این زیبایی منحصر به فرد است. آبشار میگون در زمستان، تبدیل به یک دیواره یخ می شود و یخ نوردها هم این فرصت را غنیمت می شناسند. میگون در 25 کیلومتری شمال شرق تهران قرار دارد و راه دسترسی به آن از جاده دماوند و لشگرک امکان پذیر است.  پیش از آن که به میگون برسید می توانید در طول مسیر روستاهای سرسبز کوچک و بزرگ کوهستانی را نیز ببینید که در امتداد رودخانه و در میان درختان سرسبز، طبیعت را رنگین کرده اند. دامداری و باغداری پیشه اصلی مردمان این منطقه است. یادتان باشد که اگر تمایل به برپایی پیك نیک خانوادگی دارید می توانید در نقاطی در مسیر رودخانه کن اتراق کنید و البته آب را هم گل نکنید، اما اگر تمایل به بازدید از این منطقه و چند ساعت لذت بردن از طبیعت آن دارید می توانید در رستوران هایی که در ورودی روستاها تعبیه شده اند مدتی در میان صدای رودخانه و بوی برگ درختان و سرسبزی باغ ها بنشینید و یک دل سیر استراحت کنید و عصر هنگام به تهران بازگردید.

 

شهریار؛ طبیعت سرسبز تهران

طبیعت سرسبز شهریار تا میدان آزادی تهران کمتر از یک ساعت فاصله دارد. این شهرستان دارای 59 اثر باستانی است که 20 اثر از این تعداد در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده اند. آثار دوران سلجوقی و ساسانی تا دوره اسلامی  در این شهرستان همچنان پابرجا مانده است. برج مقبره بابامحمود از بناهای شاخص دوره سلجوقی و باقیمانده های قلعه نظامی  ساسانی بر فراز تپه جوقین دو اثر شاخص شهریار در نزدیکی تهران است، اما شهریار دارای دشت وسیع شقایق های وحشی است که در اردیبهشت تا پایان خرداد دشت های این شهرستان را در دهستان اخترآباد غرق در رنگ سرخ می کند. شهریار البته از قدیمی ترین شهرستان های استان تهران است که قدمت هفت هزار ساله دارد. باستان شناس ها اعلام کرده اند که این قدمت از قره تپه شهریار از روستاهای اولیه در نزدیکی تهران استخراج شده است. جدای از باغ های سرسبز فراوان در شهریار که این فصل سال را با چند درجه تفاوت دما خنک تر از تهران کرده كشتزارهای سبزی و گیاهان نیز در بخشی از این منطقه گسترده شده اند. باغ های شهریار و نسیم خنک این منطقه در طول سال از ویژگی های اصلی این منطقه است. می توانید در روزهای تعطیل به این منطقه سفر کنید و در کنار باغ های وسیع و زمین های سرسبز زیر کشت گیاهان چند ساعتی در همسایگی تهران از شلوغی این شهر و گرما خلاص شوید.

 

خاوه؛ تاریخ و طبیعت در یک روز

روستای خاوه در ورامین در همین همسایگی تهران از روستاهای هدف گردشگری استان تهران است که آمادگی میزبانی از علاقه مندان به پیک نیک های یک روزه را دارد. این روستا بیش از یک هزار سال قدمت دارد و در ۳۵ کیلومتری جنوب بخش مرکزی شهرستان ورامین است. طبیعت بکر و آثار تاریخی متعدد توانسته خاوه را به روستای هدف گردشگری تبدیل کند. نام های پیشین این روستا در دوره های گذشته خوابه و خاور بود. خاوه البته پیش از آن که میزبان گردشگران یک روزه باشد، میزبان  برخی از عارفان بزرگ همچون کمال ابوالقاسم خوابی از بزرگان شیعه در پیش از قرن ششم هجری بود. این روستا دارای آثار تاریخی چون: امامزاده علی، بی بی زبیده، نقاره خانه، دو حمام قدیمی، آب انبار، قلعه و تپه باستانی، آسیاب آبی، حسینیه احمدی ها، خانه احمدی ها و مدرسه تاریخی است. خاوه البته 300 هکتار زمین زیر کشت محصولات کشاورزی دارد و یکی از حاصلخیزترین زمین ها در روستاهای ورامین را از آن خود کرده است. زنان خاوه ای فرش می بافند و فرش هایی با طرح های مینا خانی، پاشتری، قمی  و کاشانی در این روستا رونق دارد.

بقعه سید سلطان محمود خاوه ای نیز از آثار تاریخی مهم روستای خاوه است که بازدید از آن جذاب است. این بقعه البته به ثبت ملی نیز رسیده است. خاوه یک قلعه باستانی نیز دارد که حدود نیم هکتار وسعت دارد و متعلق به دوره صفویه و زندیه است. پیشنهاد می کنیم اگر به محلی برای استراحت در روستای خاوه نیاز داشتید حتما سری به بقعه امامزاده علی که نسب وی به امام موسی بن جعفر (ع) می رسد بزنید تا بتوانید علاوه بر زیارت مدتی نیز در این بقعه که در جنوب روستای خاوه قرار دارد استراحت کنید. آب انبار قاجاری این روستا نیز ثبت ملی شده است.

 

لالان؛ روستای لاله های زرد و سرخ

لالان یا به همان لهجه تهران قدیم، لالون از روستاهای کوهستانی و خوش آب و هوای شمال استان تهران است. این روستا با فاصله 45 کیلومتر از شمال تهران واقع شده است. لالون در همان منطقه مشهور رودبارقصران تهران قرار دارد. آب و هوای این روستای زیبا در فصل تابستان خنک و دلچسب است. لالان یا لالون از آن جهت به این نام خوانده می شود که کوهستان هایش مملو از گل های لاله زرد و سرخ و زنبق های بنفش می شود. لالون منطقه ییلاقی شمال استان تهران است و طبیعت آن ساخته شده برای پیاده روی و کوهنوردی و طی مسیرهای بسیار زیبا و چشم نواز. لالون جدای از آن که می تواند منطقه ای برای استراحت یک روزه خانوادگی باشد، برای کوهنوردها و طبیعت گردهایی که مشتاق طی کردن مسیرهای کوتاه و لذت پایان هفته در طبیعت هستند منطقه ای بکر و تماشایی است. چشمه های آب و باغ های سرسبز و تماشایی از دیدنی های طبیعی روستای لالان است. برای رسیدن به روستای لالان باید از تهران به سمت جاده فشم حرکت و تابلوی زاگون را دنبال کرد. به زاگون که رسیدید یک جاده باریک در سمت چپ جاده شما را به لالان می رساند. با رسیدن به لالان می توانید در تنگه لالان یا در کنار چشمه های آب معدنی تلخ آب یا حتی رودخانه لالان استراحت کنید و از جاذبه های طبیعی این بخش لذت ببرید و روستاگردی را ادامه بدهید تا به آبشار زیبای «خل نو» یکی از زیباترین جاذبه های طبیعی این روستا برسید. فراموش نکنید اگر با خانواده به سفر یک روزه به لالان رفته اید حتما جایی کنار رودخانه استراحت کنید. اما اگر آماده کوهپیمایی بودید با پنج ساعت پیاده روی، آبشار و چشمه تلخ آب و تنگه لالان را هم خواهید دید. مهم ترین گونه های طبیعی لالون گیاهانی همچون گون، گلپر، لاله، شقایق، زرشک، سیرک، لوچک، گزنه و… است. از جمله گونه های جانوری نیز عقاب طلایی، هما، کبک، دری، چکاوک، هدهد، صعوه و حیواناتی مانند قوچ، میش، کل و بز، خرس قهوه ای، گرگ و … نیز در اطراف این منطقه زیبا و خوش آب و هوا زیست می کنند.

 

هویر؛ تلفیق فرهنگ و طبیعت

حالا اگر كمی حوصله به خرج دهید و بیشتر رانندگی كنید، می خواهیم شما را به روستایی ببریم كه گرچه دور است، اما گشت و گذار در آن ارزش این همه راه را دارد. روستای هویر در شهرستان دماوند از دیدنی های شمال شرق استان تهران به فاصله 105 کیلومتر است. روستای هویر از یک سو به کوه های مرتفع و از دیگر سو به صخره های سنگی محدود شده است. آب و هوای این روستا در بهار و تابستان بسیار معتدل است و در گرمای تابستان، هویر هوایی مطبوع و خنک دارد. کاوش های باستان شناسی در این منطقه مشخص کرده که قدمت تاریخی این روستا به قرن های سوم و چهارم هجری می رسد. هویری ها بیشتر به زبان گیلکی و مازندرانی سخن می گویند. صنایع دستی و سیب زمینی از مهم ترین تولیدات مردمان هویر است. روستای هویر چراگاه های سرسبز و حاصلخیز دارد و به همین دلیل نیز دامداری آن رونق بسیار یافته است. اگر به این روستا سفر کردید مطمئن باشید کندوهای عسل در بخش های مختلف روستا وجود دارند؛ چون کار دیگر هویری ها زنبورداری است. روستای هویر چشم اندازهای زیبا و بی نظیر دارند. چراگاه های سرسبز و حاصلخیز، باغ های سیب و گردو، چشمه سارها و آبشارها و از همه مهمتر دریاچه نیلگون هویر این روستا را از دیگر مناطق استان تهران متمایز کرده است.

روباه، شغال، خرگوش و کبک نیز جزئی جدایی ناپذیر از طبیعت و محیط زیست روستای هویر است. روستای هویر حتی دارای یک غار مسدود شده است که تنها 30 متر داخل غار امکان بازدید دارد. جول دره یا پالان خر نیز یکی دیگر از غارهای تشکیل شده در طبیعت روستای هویر است. قره داغ، کوهستان اطراف روستا نیز پاتوق خوبی برای کوهنوردان برای کوهپیمایی است. دریاچه زیبای تار نیز در فاصله 12 کیلومتری غرب روستای هویر که رودخانه های دلی چای و دماوند از نزدیک آن سرچشمه می گیرند، از دیگر جاذبه های طبیعی این منطقه است. پس سفر به روستای هویر را از دست ندهید که جاذبه های مختلف طبیعی آن یک روز خوب را برای شما و خانواده تان رقم خواهند زد. کشک آب و آش رشته غذای رایج روستاییان هویر است که مواد غذایی آن همگی در داخل روستا تولید می شود. می توانید جاجیم، گلیم ، عسل، گردو، روغن حیوانی و فرآورده های لبنی را نیز به عنوان سوغات سفر به هویر تهیه کنید.

 

دل خوشی های کوچک

مسعود کرامتی- كارگردان و بازیگر سینما و تلویزیون

 

اول از همه باید عنوان کنم که محیط زیست دغدغه شخصی من است؛ به عنوان فردی که در تهران به دنیا آمدم و زندگی کردم و شاهد اتفاقاتی که در این چند سال به لحاظ محیط زیستی افتاده، بودم. همیشه گفته ام که باید تغییرات را از همان محل زندگی شاهد بود و جست وجو کرد. خانه پدری من هنوز در همان محلی است که به دنیا آمدم و از همان جاست که متوجه می شوم چه اتفاقاتی در این شهر افتاده است. زمانی در همان کوچه فوتبال بازی می کردیم و یکی از کارهای همیشگی ما تماشای غروب آفتاب بود. ما خورشید را تماشا می کردیم و در واقع زاویه دید کامل و مناسبی هم داشتیم. آن زمان هر جای تهران که می ایستادیم می توانستیم به راحتی افق خورشید را تماشا کنیم، اما حالا از بالای برج های بلند هم به سادگی نمی توانیم افق را تماشا کنیم. امکانی که تنها در محله های خاص برای ساکنین شان امکان پذیر است. تقریبا افق و خورشید تمام شده است. به همین سادگی متوجه این تغییر محیط شدم.

حالا نگاه کنید که چه اتفاقی برای این شهر افتاده است. با دستان خودمان کاری با این شهر انجام داده ایم که این روزها بچه ها در خیابان ها حضور ندارند. مثل دوران کودکی ما نیست که به راحتی از خانه تا مدرسه را پیاده بروند. پدر و مادرهای امروزی جرات ندارند بچه ها را بدون نظارت به خیابان بفرستند، چه برسد به اینکه از خانه تا مدرسه را پیاده طی کنند. دیگر بازی کردن در کوچه امکان پذیر نیست، در خانه را که باز می کنید با سیلی از ماشین ها روبرو می شویم و طبیعی است. من از این منظر به این اتفاق نگاه می کنم، به عنوان فردی که در این شهر و کشور زندگی کرده ام و شمال کشور را خیلی دیده ام. امروز شاهد هستیم که تعداد زیادی از آدم ها تعطیلات کوتاه خود را در شمال کشور سپری می کنند و من هم یکی از آنها هستم. آنجا هم می دانم چه اتفاقی افتاده است.  سال 68 تصمیم به ساخت فیلمی گرفته بودم. برای این فیلم نیاز به یک ساحل دنج داشتم، باورتان نمی شود که از آستارا تا نزدیک مازندران آمدیم و هیچ جای مناسبی را پیدا نکردم. در مورد سال 68 حرف می زنم و طبیعی است که امروز حتی به آن فکر هم نمی کنم.شما دوربین را طرف دریا بگذارید و کمی مهارت به خرج دهید، مخاطب را گول خواهید زد. کنار ساحل با آن همه برج و آپارتمان، بیشتر به شهر های بزرگ شبیه است تا یک شهر ساحلی.

کمی جلوتر بروید و به جنگل می رسید. چه اتفاقی برای کوه و جنگل افتاده است؟ از همان ابتدا تا دل جنگل ویلا و خانه ساخته اند. این اتفاقات چه معنایی دارد؟ کناره های جاده را تماشا کنید؛ یک وجب زمین خالی وجود ندارد. جایی که چندین سال پیش پر بود از درخت و امروز تبدیل به شهرک های کوچک و بزرگ شده است و تمام منطقه شمال پر شده از شهرک های کوچک…

بد نیست مثال دیگری هم از شهر تهران بزنم. همین باشگاه انقلاب که کنار گوش مان قرار گرفته است و شاهد هستیم که مردم برای پیاده روی از جاده سلامتی استفاده می کنند. در گذر چند سال باشگاه انقلاب تبدیل به یک تفرجگاه شده است و باید اعتراف کرد که به اندازه یک شهر در این باشگاه رستوران و کافه افتتاح شده است. نتیجه این پدیده بین یک تا دو سال دیگر مشخص می شود؛ یعنی باشگاه انقلاب به یک فرحزاد دیگر تبدیل می شود؛ و در واقع دیگر باشگاه انقلابی وجود نخواهد داشت. من به عنوان یک متخصص وارد این  موضوع نمی شوم و ادعایی هم ندارم. همه ما ماجرا را حفظ هستیم، حرف هایی را از سوی متخصصان می شنویم و متوجه اتفاق افتادن یک فاجعه هستیم. با این روند فاجعه شاید دیگر زمین هم نداشته باشیم. با خشکسالی هم آشنا شده ایم و کشور به سمت کم آبی می رود. چه اتفاقی برای آب های زیرزمینی افتاده است؟ در گذر 10 تا 15 سال موفق شدیم چاه های تهران را خشک کنیم. اتفاقاتی که هر روز مثل پتک بر سر می خورد و طبیعی است که باید به آن فکر کرد.

به معنای واقعی کلمه تا به حال فعالیتی در این زمینه نداشتم و به غیر از غصه خوردن کاری بلد نیستم و شیوه عملی آن را هم نمی دانم. نه متخصص هستم و نه درگیر. امروز هم به لحاظ عملی چه کاری دیگری می توان انجام داد، به غیر از هشدار دادن و اطلاع رسانی؟ دلمان خوش است به درختکاری. اگر بر حسب آمارهای اعلام شده جلو برویم، امروز باید به جای این همه برج های ساختمانی در تهران شاهد یک جنگل بودیم. دلمان خوش است به همان یک روز درختکاری در سال و از سوی دیگر شاهد عدم رسیدگی به درخت هایی هستیم که چندین و چند سال عمر دارند.

شاید این حرف ها خوب باشد. همین حرف ها و رفتارها خوب است، چرا که ذهن مان روشن می شود وباعث می شود  رفتار انسانی را با همین حداقل طبیعتی که برایمان مانده  است را داشته باشیم. به فکر خودمان باشیم. با از دست دادن هر درخت چه اتفاقاتی می افتد و چقدرطبیعت لطمه می خورد. سالی چندین هکتار جنگل از بین می رود و اصلا شوخی نیست. هیچ کدام از آنها جایگزینی ندارند و هر نهال نزدیک به 20 سال طول می کشد تا تبدیل به درخت شود. بهتر است از همین امروز تجدید نظری در رفتار خود با محیط زیست داشته باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *